Otrzęsiny 2011

Film promujący naszą szkołę

Główny budynek znajduje się przy ul. Wojska Polskiego 67/69, przy trasie nr 8 Wrocław-Warszawa. Baza materialna szkoły rozmieszczona jest na dwóch działkach zlokalizowanych w Oleśnicy: przy ul. Wojska Polskiego o powierzchni 5,7 ha oraz przy zbiegu ulic Lwowskiej i Krzywoustego o powierzchni 0,43 ha.

Szkoła od strony ul. Wojska Polskiego

Na wymienionych działkach znajduje się 25 obiektów o łącznej powierzchni zabudowanej 22700 m² w 430 pomieszczeniach. W budynku szkolnym mieści się 47 sal lekcyjnych, często nazywanych gabinetami lub pracowniami. Warto wyróżnić tu 5, 3 pracownie laboratoryjne (kierunk mechaniczy), 2 sale do nauki przedmiotów spożywczo-handlowych, 2 sale do nauki elektrotechniki i automatyki, 6 sale do nauki mechanicznych przedmiotów zawodowych, 5 sal do nauki ekonomicznych przedmiotów zawodowych oraz aula, świetlica, biblioteka i studio RTV. Lekcje wychowania fizycznego mogą odbywać się w sali gimnastycznej o powierzchni 672 m², na krytym basenie 965 m², w siłowni 92 m², w sali tenisa stołowego 56 m² lub na boiskach do piłki siatkowej, ręcznej i nożnej.

Parter

Naukę własną uczniowie mogą odbywać w kompleksie czytelniczo-bibliotecznym (181 m²), gdzie zgromadzono około 32 tys. woluminów i 40 tytułów czasopism i gazet. W czytelni znajdują się 4 stanowiska komputerowe z dostępem do Internetu dla uczniów i nauczycieli oraz kącik multimedialny tworzące Szkolne Centrum Informacji. . Wypożyczalnia zajmuje ok. 120 m², a czytelnia 61 m². W czytelni odbywają się cykliczne lekcje przysposobienia czytelniczego i informacyjnego. 
Uczniowie w oczekiwaniu na lekcje mogą przebywać w świetlicy szkolnej i auli, oglądając telewizję satelitarną lub wybrane filmy. Prelekcje dla kilku klas, studniówki, zebrania rad pedagogicznych itp. odbywają się w auli o powierzchni 293 m².

Piętro z widokiem na windę

Ponadto w budynku szkoły na parterze znajdują się: sklepik, ciąg szatni uczniowskich, a na pierwszym piętrze oprócz 8 pomieszczeń administracyjnych zlokalizowane są: radiowęzeł, pokój nauczycielski, gabinety: dyrektora, wicedyrektorów, pedagoga szkolnego, gabinet stomatologiczno-zabiegowy. Na drugim piętrze już od ponad 25 lat działa studio szkolnej telewizji kablowej, przesyłając na życzenie nauczycieli filmy do poszczególnych gabinetów. Studio posiada dydaktyczne filmy na ponad 1000 godzin projekcji.

Winda

Internat może pomieścić około 200 chłopców i dziewcząt, jednak z uwagi na dzisiejsze realia społeczno-gospodarcze, wykorzystywany jest zaledwie częściowo przez Społeczny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy. Podobny los spotkał bazę nauki zawodu, czyli warsztaty szkolne, gdzie część pomieszczeń, zwłaszcza z terenu byłej odlewni, wydzierżawiono w celach komercyjnych.

Obecnie na terenie ZSP obowiązują identyfikatory wyróżniające uczniów naszej szkoły i zapewniające im bezpieczeństwo. Szkoła posiada windę oraz zabezpieczenia alarmowe i całodobowy nadzór pracowników administracji.

Zasadnicza Szkoła Zawodowa powstała na bazie Państwowego Liceum Mechanicznego I stopnia, przekształcona na 3 letnią w roku szkolnym 1957/58, kształciła w zawodach: formierz odlewnik, modelarz, ślusarz maszynowy, ślusarz mechanik, ślusarz spawacz, ślusarz parowozowy, tokarz, frezer, operator obrabiarek skrawających, traktorzysta mechanik, krawiec, krawiec odzieży damskiej lekkiej, rolnik, mechanizacja rolnictwa, rolnik mechanizator.

Zasadnicza Szkoła Zawodowa Dokształcająca dla Młodocianych – kształciła w klasach sprofilowanych we wszystkich zawodach.

Technikum Mechaniczne– (4-letnie) kształciło w zawodach-specjal­nościach: technik odlewnik, technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem, technik mechanik o specjalności budowa maszyn i silników.

Technikum Mechaniczne – (5-letnie) kształciło w zawodach-specjal­nościach: technik odlewnik, technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem, technik mechanik o specjalności metrologia warsztatowa, technik mechanik o specjalności budowa kotłów, technik mechanik o specjalności obróbka cieplna.

Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne – (4-letnie) przemianowane na Pedagogiczną Szkołę Techniczną, a następnie na Pedagogiczne Studium Techniczne. Szkoła kształciła nauczycieli praktycznej nauki zawodu o specjalnościach: obróbka skrawaniem, technologia odlewnictwa, obróbka cieplna, metrologia warsztatowa.

Liceum Zawodowe– kształciło w specjalnościach: obróbka skrawa­niem, mechanik kierowca pojazdów samochodowych.

Technikum Mechaniczne – 3 letnie na podbudowie ZSZ kształciło w zawodach – specjalnościach: technik odlewnik, technik mechanik o spe­cjalności obróbka skrawaniem.

Liceum Ekonomiczne – (4-letnie) szkoli w zawodach: technik ekono­mista o specjalności finanse i rachunkowość, technik ekonomista o spe­cjalności ekonomika i organizacja przedsiębiorstw.

Liceum Handlowe – (4-letnie) szkoli techników handlowców

Zajęcia praktyczne z dziewiarstwa

Zajęcia z rysunku technicznego

Lekcja technologii

Widok pokoju dziewcząt w internacie

Ćwiczenia praktyczne kelnerek

A tak spędzali wolny czas mieszkańcy internatu

Zajęcia dla przyszłych kucharek

30.09.1946
Powstaje Państwowe Gimnazjum Mechaniczne. Myśl założenia Gimnazjum narodziła się wiosną 1946r. na konferencji we Wrocławiu zwołanej z polecenia Ministra Oświaty przy udziale Kuratorium, Wydziału Oświaty i Kultury, Urzędu Wojewódzkiego, oraz przedstawicieli władz uprzemysłowionych Dolnego Śląska. W dwa miesiące później Minister Oświaty, zatwierdził plan powołania do życia w naszym mieście oprócz już istniejącego Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego, jeszcze dwóch średnich zakładów naukowych, tj. Państwowego Gimnazjum Mechanicznego i Państwowego Gimnazjum Ogrodniczego. Z tego pierwszego miało się wyłonić w przyszłości 2 letnie Państwowe Liceum Mechaniczne. Dla nowego zakładu naukowego wyznaczono tymczasowo II piętro (12 sal) olbrzymiego gmachu szkolnego Liceum Ogólnokształcącego przy ul. J. Słowackiego. Pierwszym dyrektorem został Konrad Borucki. Początki były trudne. Należało doprowadzić zdewastowany budynek do stanu używalności, skompletować grono pedagogiczne, czasowo zapewnić uczniom praktykę produkcyjną w zakładach kolejowych.

10.10.1947
Nauka już we własnym budynku przy ul. Wojska Polskiego; powstają warsztaty mechaniczne. W drugim roku swej organizatorskiej pracy wiele energii i zapału poświęcił dyrektor Borucki żmudnym staraniom w Ministerstwie Obrony Narodowej dla uzyskania dużej posesji złożonej z dwóch gmachów i kilku budynków warsztatowych przy ul. Wojska Polskiego. Starania te przy poparciu władz miejskich i kuratora, uwieńczone zostały pomyślnym rezultatem – w październiku zajęcia szkolne rozpoczęły się we własnym budynku. Kolejnym pilnym zadaniem stało się zorganizowanie własnych warsztatów szkolnych.

10.10.1947
Nauka już we własnym budynku przy ul. Wojska Polskiego; powstają warsztaty mechaniczne. W drugim roku swej organizatorskiej pracy wiele energii i zapału poświęcił dyrektor Borucki żmudnym staraniom w Ministerstwie Obrony Narodowej dla uzyskania dużej posesji złożonej z dwóch gmachów i kilku budynków warsztatowych przy ul. Wojska Polskiego. Starania te przy poparciu władz miejskich i kuratora, uwieńczone zostały pomyślnym rezultatem – w październiku zajęcia szkolne rozpoczęły się we własnym budynku. Kolejnym pilnym zadaniem stało się zorganizowanie własnych warsztatów szkolnych.

12.10.1947
Uruchomiono stołówkę we własnej „czerwonej budzie”

25.04.1948
Stanowisko dyrektora obejmuje Konstanty Gliszczyński

1948/49
Państwowe Gimnazjum Mechaniczne, uczniowie jeżdżą do teatru do Wrocławia, organizują własne przedstawienia i akademie, adaptowanie pierwszych hal warsztatowych, zaczyna swoją działalność sklepik szkolny.